Welke waarden zijn er vervat in de Sabbat?

 

Indien men als Christen de Sabbat viert, welke waarden onderkent men dan? Om hierop te antwoorden stel ik voor om enkele Bijbelpassages te nemen.

 

a) Ex 20:8-11.

 

Gedenk de sabbatdag, dat gij die heiligt; zes dagen zult gij arbeiden en al uw werk doen; maar de zevende dag is de sabbat van de Here, uw God; dan zult gij geen werk doen, gij noch uw zoon, noch uw dochter, noch uw dienstknecht, noch uw dienstmaagd, noch uw vee, noch de vreemdeling die in uw steden woont. Want in zes dagen heeft de Here de hemel en de aarde gemaakt, de zee en al wat daarin is, en Hij rustte op de zevende dag; daarom zegende de Here de sabbatdag en heiligde die.

 

Exodus hoofdstuk 20 zal wellicht een van de bekendste bijbelpassages zijn. We zitten inderdaad midden in de tien geboden. Toen God de tien geboden gaf en ook het Sabbatsgebod liet Hij niet na om ook de reden te vermelden van dit gebod. Dit op zich is al vrij zeldzaam. De reden om Sabbat te vieren is eigenlijk zeer eenvoudig. Omdat God Schepper is vraagt Hij om de sabbatdag te gedenken. Schepping en Sabbat zijn hier onlosmakelijk aan elkaar verbonden. God acht die dag dermate Zijn dag dat Hij die ook een naam heeft gegeven. De zevende dag is de enige dag met een naam (Bijbels gezien uiteraard).

            In onze huidige maatschappij gaan velen zich de vraag stellen of schepping wel kan. Men gaat eerder z’n heil zoeken in de evolutie theorie en men degradeert hiermee het scheppingsverhaal tot een mooi verhaal. Voor een studie rond schepping en evolutie verwijs ik naar een andere site. Voor Christenen die nog steeds geloof hechten in de Bijbel als het geïnspireerde woord van God (2 Petrus 1:19-21) blijft God Schepper van hemel en aarde.

            Daar schepping niet beperkt bleef tot het Joodse volk, maar dat God de ware God is, ook voor alle christenen, is het duidelijk dat de Sabbat niet beperkt blijft tot het Joodse volk. Ook christenen dienen God te gedenken als Schepper, en dat doen ze door het Sabbatsgebod te gedenken.

 

b) Deut. 5:14-15

 

Maar de zevende dag is de sabbat van de Here, uw God; dan zult gij geen werk doen, gij, noch uw zoon, noch uw dochter, noch uw dienstknecht, noch uw dienstmaagd, noch uw rund, noch uw ezel, noch uw overige vee, noch de vreemdeling die in uw steden woont, opdat uw dienstknecht en uw dienstmaagd rusten zoals gij; want gij zult gedenken, dat gij dienstknechten in het land Egypte geweest zijt, en dat de Here, uw God, u vandaar heeft uitgeleid met een sterke hand en met een uitgestrekte arm; daarom heeft u de Here, uw God, geboden de sabbatdag te houden.

 

Mozes herhaalt de wet voor het gehele volk. Toch wordt het sabbatsgebod hier op een andere manier verrechtvaardigt. De zevende dag is de sabbat van de Here want Hij heeft ons verlost uit het land Egypte. Het spreekt voor zich dat Mozes het hier in de eerste plaats had over het land van de Farao’s waar de Israëlieten in slavernij gehouden werden. Toch zou het spijtig zijn om niet verder te gaan. Paulus schreef tot Timoteüs (2 Tim 3:16) dat elk door God ingegeven schriftwoord nuttig is om te onderrichten. Indien het hele exodus verhaal slechts beperkt blijft tot een verhaal van een volk dat uit slavernij uittrekt om zich in een ander land te vestigen. Als het slechts dat is dan kan men zich de vraag stellen waarom de Bijbel daar zoveel hoofdstukken aan wijt en welk onderricht wij daaruit halen?

 

            Zoveel is duidelijk, het exodus verhaal, de verlossing uit de slavernij, is een beeld van de verlossing die Christus bracht door het offer op Golgotha. Deut 5:15 maakt dus van de sabbat het gedenkteken van de verlossing in Christus. Deze verlossing in Christus is zeer zeker niet beperkt tot het Joodse volk maar is uiteraard ook iets dat elk Christen zou moeten gedenken. Het geïnspireerde woord van God vraagt ons om dit te gedenken door de sabbat te gedenken.

 

c) Ezech 20: 11-12

 

Ik gaf hun mijn inzettingen en maakte hun mijn verordeningen bekend; de mens die ze opvolgt, zal daardoor leven. Ook gaf Ik hun mijn sabbatten als een teken tussen Mij en hen, opdat zij zouden weten, dat Ik, de Here, hen heilig.

 

            Hier lezen we dat God de sabbat ook gegeven heeft als teken van heiliging. Petrus (2 Pe 1:3-11) stelt zeer duidelijk dat ook wij als Christen een grote taak hebben. Elke Christen is geroepen om het verderf, de begeerte in de wereld achter zich te laten en deel te hebben aan de goddelijke natuur. Uiteraard kan geen mens dat maar uit vrije wil kan hij kiezen voor God en erin vertrouwen dat Hij dat kan bewerkstelligen. De sabbat is een teken dat wij voor God kiezen om dit te bereiken (toegang tot het eeuwig Koninkrijk van onze Here en Heiland, Jezus Christus) en niet uit ons zelf.

 

 

Slot:

 

Aan de hand van drie Bijbel citaten hebben wij drie waarden gevonden die vervat zijn in de Sabbat. Deze zijn:

 

Ik denk dat het vrij duidelijk is dat dit tevens de waarden zijn die het gehele christelijke geloof schragen. De Sabbat is zeer zeker niet een teken dat zich beperkt tot God en het Joodse volk. Elke christen wordt geroepen de sabbat te gedenken.

 

 

 

 

 

Home