Eeuwigdurend

„Op de eerste dag der week legge een iegelijk van u iets bij zichzelven weg…”

Het blijkt dat God in Zijn Woord veel meer gewicht hecht aan dit voorschrift met betrekking tot de sabbat dan aan elk ander voorschrift van de ceremoniële wet. Het is een van de tien geboden die met hoorbare stem door God zijn afgekondigd. Het gebod is met Zijn eigen vinger op de berg op stenen tafelen geschreven.

Over de onderhouding van de wekelijkse sabbat wordt gesproken door de profeten, die duidelijk maken dat daarin een groot deel van de heiligheid van het leven bestaat. Het wordt ook genoemd als een plicht die God zeer aangenaam is en de man wordt gelukzalig genoemd die de sabbat houdt, zodat hij niet ontheiligd wordt. Zelfs in de zin waarin gezegd wordt dat de vreemdelingen verplicht zijn de sabbat te houden. God hecht er zeer aan dat die dag gehouden wordt.

Over de eeuwigdurendheid van de sabbat zien we in Matthéüs 24:20: „...bidt dat uw vlucht niet geschiede des winters, noch op een sabbat.” Christus spreekt hier over de vlucht van de apostelen en andere christenen uit Jeruzalem en Judea tijdens de verwoesting van Jeruzalem.

Jonathan Edwards (”De eeuwigdurendheid van de sabbat”, 1771)
Bron: http://www.refdag.nl/artikel/1281877/Eeuwigdurend.html      Reformatorisch Dagblad